Monthly:August 2024
GAZİ SANSOY’UN “LEVNİ ESİNLİ” YAPITLARI Gazi Sansoy’un son on yılda üzerine gittiği resim çizgisini gözden geçirdiğimizde, çoğunlukla figüratif imge üzerine kurulu bir resim dilini ve internetten seçip, indirdiği dijital imgeleri kendine özgü ressamca müdahaleler ile dönüştüren ve gelenek ile uzlaşmayı amaçlayan bir “pentür” arayışının adım adım geliştirildiğini görebilmekteyiz. Ressamın bu yolculuğunun bazı etaplarını gözden geçirmenin onun 2010 yapıtlarını algılamayı ve yorumlamayı kolaylaştıracağını düşünüyorum. 2001 Galatea Sanat Galerisi’nde sergilediği yapıtlarının adları, bu resimlerin çıkış noktalarının özel yaşam kaynaklı olduklarını açığa vururlar: […]
Yüzsüzler Serisi, çıkış noktasını Gazi Sansoy’un Rönesans resmine duyduğu büyük hayranlık ve onların içinde varolmaya karşı hissettiği büyük tutkuda bulur. Bu insanî ve çocuksu tutkunun ortaya çıkardığı eserler, zamanla kollarını insanlık tarihine, sanat tarihine ve tüketim kültürüne kadar uzatır. Sansoy’un Avrupa klasiklerine yaptığı bu çağdaş müdahaleyi esasında eski fotoğraflardan istemediğimiz kişileri kesip yerine istediklerimizi, hatta kendimizi koymaya benzetebiliriz. Mizahî bir karakter de taşıyan bu müdahale aslında insanlık tarihi kadar eski naif-şizofrenik bir dürtüye dayanır. Yüzsüzler Serisi’nde Sansoy, Rönesans dönemi Avrupa (çoğunlukla 16-17. […]
